ملا محمد مهدى بن على نقى شريف
93
زاد المسافرين ( فارسى )
رطوبت آن باقى است چنانچه از آن مريض تسخين متضرر شود ضم با چيز ديگر چنانچه مذكور شد مناسب است . و غذاى شارب اين دوا نيز به حسب امزجه مختلف است ، چنانچه در ضمن شرايط ، اشعارى شد و پرهيز از آنچه نيز لازم است مذكور شد و آنچه بايد خورد اينهاست : طرف چاشت اگر مطبوخ مىخورد ؛ كباب با چلو و قورمه با چلو و ترپلو و اگر رغبت به نان باشد يا از مطبوخ دو وقت متضرر مىشده باشد نان و مربّاى بالنگ و مرباى پوست پسته و پالوده شيرينى به عمل آورده با شربت قند كه به آب چينى باشد يا شربت مذكور بدون پالوده و صاحب مزاج حار چنانكه مذكور شد از ترشيهاى خوش چاشنى ، مثل شربت انارين و مرباى آلو و امثال اينها مىتواند خورد و هرگاه استعمال چينى به طريق قهوه باشد و غذاى طرف شام ترپلو و قليه چلو كباب و چلو و در هواى گرم ، آب چينى در ظرف مسى كرده بر روى يخ بگذارند كه از مرتبهء گرم بودن بيرون آيد ميل نمايند . بدان كه مدت خوردن چينى در هريك از دو طريق به امراض و امزجه و احوال ، مختلف مىباشد و آنچه در اين ازمنه متعارف شده چهل روز است و كمتر و بيشتر هم دارد ؛ چه اگر كمتر از چهل روز حاصل شود كافى است . و اگر در چهل روز اثر نفع ظاهر نمىشود و صحت كامل نشده باشد ، بيشتر بخورند . و بالجمله ، نظر به موافقت مزاج بايد كرد و از آن قرار قدر ايام خوردن را بايد قرار داد و در بسى از امراض يك روز بلكه يك دفعه و دو دفعه بايد اكتفا نمود و بسى از احوال هست كه يك دفعه و دو دفعه طبيخ چينى به قدر يك فنجان كه تخمينا يك مثقال آن را جوشانيده باشند بايد داد ؛ لهذا تعيين مدت استعمال آن نمىتوان نكرد .